استقرار ذنکوتسو–داچی در کاراته

نتایج مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا 2018 ویتنام
نتایج مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا ۲۰۱۸ ویتنام
خرداد ۷, ۱۳۹۷
موریهی اوشیبا
موریهی اوشیبا
خرداد ۹, ۱۳۹۷
استقرار ذنكوتسو–داچي در كاراته

برای داشتن حالت صحیح استقرار ذنکوتسو–داچی در کاراته باید به موارد زیر توجه نمود:

اطمینان حاصل کنید که بین پای جلو و پای عقب،فاصله کافی وجود دارد.مفاصل رانی را پایین بیاورید. زانوی پای جلو را طبق شکل خم کنید.پای عقب را کاملا صاف و کشیده نگه دارید.اندام فوقانی خود را به سمت عقب کشیده و آن را صاف کرده و عمود بر زمین قرار دهید.در این استقرار ، بدن میتواند به سمت رو به رو باشد و یا به صورت هانمی (نیمرخ ، چرخیدن بدن به سمت ۴۵ درجه نسبت به حریف) قرار بگیرد.در این حالت ، مفاصل رانی و شانه ها در زاویه ۴۵ درجه به طرف جلو قرار میگیرند،اما بصورت کاملا صاف و به طرف جلو قرار دارد.

ایستادن متمایل به جلو (ذنکوتسو – داچی) ، یک استقرار قوی و کاملا مؤثر و کارآمد برای زمانی است که میخواهید قدرت خود را به سمت جلو اعمال کنید.همچنین این وضعیت،برای دفاع مؤثر در برابر حملاتی که از طرف مقابل به شما انجام میشود،استفاده میگردد. اما به هرحال ،این استقرار یک وضعیت قدرتمند برای اجرای حمله مستقیم به سمت هدف است.

استقرار ذنکوتسو–داچی در کاراته

نکات ویژه ای که باید در نظر گرفت:

۱-فاصله بین پای جلو و پای عقب حدود ۸۰سانتی متر است،عرض هر دو پا به اندازه عرض شانه خواهد بود.

۲-مچ ها و زانوهای هر دو پا را محکم به سمت زمین فشار دهید.

۳-پنجه های پای جلو را کمی به سمت داخل مایل نگه دارید.پنجه های پای عقب را به قدری به سمت داخل مایل کنید(برگردانید)که هر دوپا تقریبا یک مسیررا نشان دهند.

۴-زانوی پای جلو را در حالتی قرار دهید که خط مستقیم و عمودی از مرکز آن،عینا به کنار پنجه ی پا بیفتد.

۵-وزن بدن را طوری تنظیم کنید که،پای جلو حدود۶۰درصد و پای عقب حدود۴۰درصد از وزن بدن را متحمل گردند.

خطاهای متداول:

۱-ممکن است پای جلو وزن زیادی را متحمل شود و پاشنه ی پای عقب،بطور محکم برروی زمین قرار نگرفته باشد.این وضعیت ،از استحکام و پایداری استقرار میکاهد.

۲-ممکن است یکی ازپاها بطور مستقیم درامتداد یکدیگر قرار بگیرند،بطوریکه فاصله بین پاها،به کمتر از عرض شانه ها برسد.این حالت،از استحکام و تعادل در طرفین بدن میکاهد.همچنین،در صورتی که فاصله بین پاها،بیشتر از عرض شانه باشد،تعادل در قسمت جلو و عقب ضعیف خواهد شد.

۳-ممکن است پای جلو،به جای اینکه اندکی به سمت داخل مایل شود،به سمت بیرون قرار داشته باشد.همچنین ممکن است پای عقب نیز به جای اینکه به سمت جلو قرار داشته باشد،به سمت پهلو باشد.این گونه خطاها از استحکام و پایداری استقرار ما میکاهد.

۴-ممکن است زانوی پای جلو،به جای اینکه خم شود،صاف و کشیده باشد.این حالت موجب میشود که مفاصل رانی بالا قرار داشته باشد که پیامد آن،کاهش استحکام و پایداری استقرار میگردد.

۵-ممکن است زانوی پای جلو،بطرف پهلو زیاد متمایل گردد.این وضعیت سبب ضعیف شدن استحکام و پایداری زانو میشود.

۶-ممکن است مچ پای جلو،کاملا به سمت زمین،محکم قرار نگرفته باشد.این وضعیت باعث شل شدن زانو شده که پیامد آن وضعیت ناپایدار و بی ثبات خواهد بود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *